W październiku, jak każdego roku modliliśmy się na Różańcu w kościele w Skórce. Nabożeństwa różańcowe odprawiane były od poniedziałku do soboty o godzinie 15.00, w niedzielę przed rozpoczęciem Mszy Świętej. W tym roku obchodzimy 160-rocznicę objawień Matki Bożej w Lourdes we Francji. Młodej dziewczynie Bernadecie ukazała się Maryja, która prosiła, aby ludzie codziennie odmawiali różaniec. Przez to nabożeństwo, możemy wyprosić dużo łask Bożych dla siebie i innych. Warto przypomnieć sobie – skąd się wzięła modlitwa różańcowa:
„Za ojca Różańca św. uważa się św. Dominika (ok. 1171-1221).
Nazwa „różaniec” wywodzi się ze średniowiecza. Odmawianie Różańca porównywano z ofiarowaniem Matce Bożej róż. Stąd modlitwę tę nazwano wieńcem z róż, czyli Różańcem (Rosarium).
Już w XI wieku „Reguła benedyktyńska” nakazywała braciom zakonnym codziennie odmawiać 150 razy „Ojcze nasz”, na wzór kapłańskiego oficjum złożonego ze 150 psalmów.
W XV wieku kształtowała się obecna forma „Zdrowaś Maryjo”. Zatwierdził ją Pius V w 1566 r. Z czasem do modlitwy „Ojcze nasz” zaczęto dodawać „Zdrowaś Maryjo”. Te dwie modlitwy dały początek Różańcowi.
Ostateczny kształt modlitwy różańcowej ustalił się w XV wieku dzięki dominikaninowi Alanusowi de la Roche (1428-75). To on ustalił liczbę 150 „Zdrowaś Maryjo” na wzór 150 psalmów.
7 października 1571 r. w okolicach Lepanto miała miejsce decydująca bitwa morska, w której starły się ze sobą floty chrześcijańska i turecka. Pius V, świadom, Komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy, uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej.
Papież Klemens XI, rozszerzył święto Matki Bożej Różańcowej na cały Kościół.
W 1885 r. papież Leon XIII polecił odmawiać Różaniec przez cały październik i wprowadził do Litanii Loretańskiej wezwanie: „Królowo Różańca Świętego, módl się za nami!”.
1 września 1883 r. Leon XIII, ogłosił encyklikę „Supremi apostolatus officio”, którą zapoczątkował serię encyklik o Różańcu.
W latach przygotowania do Soboru Watykańskiego II Jan XXIII wezwał do modlitwy różańcowej w intencji powodzenia tego wydarzenia w Kościele. 29 września 1961 r. wydał list apostolski o Różańcu - „Il religioso convegno”.
Po Soborze Watykańskim II Paweł VI potwierdził, że Różaniec jest modlitwą ewangeliczną. Uczynił to adhortacją apostolską „Marialis cultus” (2 lutego 1974 r.).
16 października 2002 r. Jan Paweł II opublikował list apostolski „Rosarium Virginis Mariae”, którym ogłosił Rok Różańca Świętego. Dołączył w nim do modlitwy różańcowej tajemnice światła”.
Dzieci, które uczestniczyły w modlitwie różańcowej otrzymały książeczki, w której wklejały naklejki o życiu św. Bernadety. W ten sposób poznały wielką świętą, przez którą Matka Boża przekazała światu orędzie o wielkim znaczeniu Różańca. Uczestnicy nabożeństwa modlili się za ludzi chorych, ojczyznę, nauczycieli, rodziców i uczniów szkoły w Skórce i swoich intencjach. Szczęść Boże!



Tekst i zdjęcia dzięki uprzejmości Pana Krzysztofa Kwiatkowskiego

Zdjęcia dzięki uprzejmości p. Ewy Chromiec.

W dniu 8 września katolicy na całym świecie obchodzą święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. W kościele w Skórce z tej okazji ks. proboszcz odprawił uroczystą Mszę Świętą z udziałem mieszkańców. U nas w Polsce znane jest pod nazwą Matki Bożej Siewnej, ponieważ w tym czasie rolnicy sieją zboża ozime. Ksiądz Mirosław powitał wszystkich uczestników i zaprosił do wspólnej modlitwy.
Pierwsze czytanie usłyszeliśmy z ust ministranta, drugie zaprezentował pan szafarz. Psalm zaintonowała pani organistka. W homilii celebrans przypomniał nam, że wzrost ziarna daje Bóg, a Maryja wstawia się za nami u Jezusa, aby nie zabrakło nam nigdy chleba. W procesji z darami przyniesiono bochen chleba i  bułki upieczone z tegorocznego ziarna oraz zboże pod nowy zasiew. W modlitwie wiernych zanoszono prośby o obfite plony w następnym roku i podziękowania za tegoroczne zbiory.
Po komunii św. dzieci ze szkoły podstawowej zaprezentowały wiersz, w którym była mowa, że Matka Boska Siewna rzuca ziarno w rolę, wszędzie łaski sieje i prośba, aby „posiała” miłość i zgodę w narodzie polskim.
Na zakończenie Eucharystii ks. proboszcz podziękował tym, którzy zaangażowali się w przygotowanie uroczystości, pozostałym za udział i udaliśmy się w procesji z Panem Jezusem wokół kościoła, wielbiąc Boga pieśnią „Ciebie Boże wysławiamy”. Następnie otrzymaliśmy błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, zaśpiewaliśmy pieśń „ Boże coś Polskę”, każdy uczestnik wychodząc z kościoła otrzymał smaczną, chrupiącą bułkę. Szczęść Boże!



Tekst i zdjęcia dzięki uprzejmości Pana Krzysztofa Kwiatkowskiego