W październiku, jak każdego roku modliliśmy się na Różańcu w kościele w Skórce. Nabożeństwa różańcowe odprawiane były od poniedziałku do soboty o godzinie 15.00, w niedzielę przed rozpoczęciem Mszy Świętej. W tym roku obchodzimy 160-rocznicę objawień Matki Bożej w Lourdes we Francji. Młodej dziewczynie Bernadecie ukazała się Maryja, która prosiła, aby ludzie codziennie odmawiali różaniec. Przez to nabożeństwo, możemy wyprosić dużo łask Bożych dla siebie i innych. Warto przypomnieć sobie – skąd się wzięła modlitwa różańcowa:
„Za ojca Różańca św. uważa się św. Dominika (ok. 1171-1221).
Nazwa „różaniec” wywodzi się ze średniowiecza. Odmawianie Różańca porównywano z ofiarowaniem Matce Bożej róż. Stąd modlitwę tę nazwano wieńcem z róż, czyli Różańcem (Rosarium).
Już w XI wieku „Reguła benedyktyńska” nakazywała braciom zakonnym codziennie odmawiać 150 razy „Ojcze nasz”, na wzór kapłańskiego oficjum złożonego ze 150 psalmów.
W XV wieku kształtowała się obecna forma „Zdrowaś Maryjo”. Zatwierdził ją Pius V w 1566 r. Z czasem do modlitwy „Ojcze nasz” zaczęto dodawać „Zdrowaś Maryjo”. Te dwie modlitwy dały początek Różańcowi.
Ostateczny kształt modlitwy różańcowej ustalił się w XV wieku dzięki dominikaninowi Alanusowi de la Roche (1428-75). To on ustalił liczbę 150 „Zdrowaś Maryjo” na wzór 150 psalmów.
7 października 1571 r. w okolicach Lepanto miała miejsce decydująca bitwa morska, w której starły się ze sobą floty chrześcijańska i turecka. Pius V, świadom, Komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy, uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej.
Papież Klemens XI, rozszerzył święto Matki Bożej Różańcowej na cały Kościół.
W 1885 r. papież Leon XIII polecił odmawiać Różaniec przez cały październik i wprowadził do Litanii Loretańskiej wezwanie: „Królowo Różańca Świętego, módl się za nami!”.
1 września 1883 r. Leon XIII, ogłosił encyklikę „Supremi apostolatus officio”, którą zapoczątkował serię encyklik o Różańcu.
W latach przygotowania do Soboru Watykańskiego II Jan XXIII wezwał do modlitwy różańcowej w intencji powodzenia tego wydarzenia w Kościele. 29 września 1961 r. wydał list apostolski o Różańcu - „Il religioso convegno”.
Po Soborze Watykańskim II Paweł VI potwierdził, że Różaniec jest modlitwą ewangeliczną. Uczynił to adhortacją apostolską „Marialis cultus” (2 lutego 1974 r.).
16 października 2002 r. Jan Paweł II opublikował list apostolski „Rosarium Virginis Mariae”, którym ogłosił Rok Różańca Świętego. Dołączył w nim do modlitwy różańcowej tajemnice światła”.
Dzieci, które uczestniczyły w modlitwie różańcowej otrzymały książeczki, w której wklejały naklejki o życiu św. Bernadety. W ten sposób poznały wielką świętą, przez którą Matka Boża przekazała światu orędzie o wielkim znaczeniu Różańca. Uczestnicy nabożeństwa modlili się za ludzi chorych, ojczyznę, nauczycieli, rodziców i uczniów szkoły w Skórce i swoich intencjach. Szczęść Boże!



Tekst i zdjęcia dzięki uprzejmości Pana Krzysztofa Kwiatkowskiego

Zdjęcia dzięki uprzejmości p. Ewy Chromiec.

W dniu 8 września katolicy na całym świecie obchodzą święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. W kościele w Skórce z tej okazji ks. proboszcz odprawił uroczystą Mszę Świętą z udziałem mieszkańców. U nas w Polsce znane jest pod nazwą Matki Bożej Siewnej, ponieważ w tym czasie rolnicy sieją zboża ozime. Ksiądz Mirosław powitał wszystkich uczestników i zaprosił do wspólnej modlitwy.
Pierwsze czytanie usłyszeliśmy z ust ministranta, drugie zaprezentował pan szafarz. Psalm zaintonowała pani organistka. W homilii celebrans przypomniał nam, że wzrost ziarna daje Bóg, a Maryja wstawia się za nami u Jezusa, aby nie zabrakło nam nigdy chleba. W procesji z darami przyniesiono bochen chleba i  bułki upieczone z tegorocznego ziarna oraz zboże pod nowy zasiew. W modlitwie wiernych zanoszono prośby o obfite plony w następnym roku i podziękowania za tegoroczne zbiory.
Po komunii św. dzieci ze szkoły podstawowej zaprezentowały wiersz, w którym była mowa, że Matka Boska Siewna rzuca ziarno w rolę, wszędzie łaski sieje i prośba, aby „posiała” miłość i zgodę w narodzie polskim.
Na zakończenie Eucharystii ks. proboszcz podziękował tym, którzy zaangażowali się w przygotowanie uroczystości, pozostałym za udział i udaliśmy się w procesji z Panem Jezusem wokół kościoła, wielbiąc Boga pieśnią „Ciebie Boże wysławiamy”. Następnie otrzymaliśmy błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, zaśpiewaliśmy pieśń „ Boże coś Polskę”, każdy uczestnik wychodząc z kościoła otrzymał smaczną, chrupiącą bułkę. Szczęść Boże!



Tekst i zdjęcia dzięki uprzejmości Pana Krzysztofa Kwiatkowskiego

W dniu 31.05.2018r. mieszkańcy Skórki i Rogownicy uczestniczyli w uroczystej Mszy Świętej, aby uczcić Jezusa pod postacią chleba i wina oraz swoją rocznicę przeżywały dzieci, które rok temu miały pierwszą Komunię Świętą. Oto  kilka informacji dotyczących uroczystości Bożego Ciała:
Nazwa „Boże Ciało” stanowi formę skróconą, gdyż pełna jej forma brzmi: „Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej” i celebrowana jest na cześć Najświętszego Sakramentu, a więc obecności Chrystusa na ziemi pod postacią chleba i wina.
Chrześcijanie w szczególny sposób święcą Ciało i Krew Chrystusa chcąc uczcić Ofiarę, jakiej przyrzeczenie zostało złożone na Wieczerzy Pańskiej i wypełnione poprzez mękę Pańską. Ostatnia Wieczerza ma co prawda swoje obchody w Wielki Czwartek, jednak wtedy wspomina się cierpienie oraz zapowiedź śmierci Chrystusa i dlatego jest to święto smutne. Boże Ciało natomiast to radosne wspomnienie poświęcenia się Chrystusa dla ludzkości oraz ustanowienia Eucharystii.
Tradycyjnie święto to obchodzi się w czwartek, 60 dni po Wielkanocy. Jego korzenie sięgają XII wieku, kiedy to św. Julianna z Cornillon – zakonnica klasztoru augustianek – doznała objawienia, w którym Jezus Chrystus zażądał, aby wprowadzić święto ku czci Eucharystii. Po dokładnym przyjrzeniu się cudom oraz objawieniom postanowiono uznać objawienia za wiążące i ustanowić rzeczone święto, którego pierwsza celebracja odbyła się w 1246 roku.
W święto Bożego Ciała przez ulice i drogi niemal wszystkich miast i wsi przechodzą uroczyste procesje wiernych intonujących pieśni i recytujących modlitwy. Niesiony jest także Najświętszy Sakrament, który często znajduje się pod baldachimem lub na innym, ozdobnym i wywyższonym, miejscu. Istnieje także zwyczaj, w którym ubrane na biało dzieci komunijne sypią płatki kwiatków na ulice, którymi przechodzić będzie procesja. Jest to znak uwielbienia dla Chrystusa w Najświętszym Sakramencie.
Mszę Świętą celebrował nasz ks. proboszcz, rodzice wraz z  dziećmi rocznicowymi przygotowali czytania, modlitwę wiernych, procesję z darami i podziękowania. W homilii celebrans zachęcał dzieci do częstego przyjmowania Jezusa pod postacią chleba, który obdarza nas potrzebnymi łaskami i dlatego oddajemy cześć Bożemu Ciału.
Następnie udaliśmy się w procesji do czterech ołtarzy, wierni nieśli krzyż, sztandar maryjny, dziewczynki sypały kwiatki, razem maszerowały dzieci komunijne i rocznicowe, kapłan niósł Jezusa pod postacią chleba w monstrancji, śpiewaliśmy pieśni eucharystyczne, na koniec odśpiewaliśmy hymn „ Ciebie Boga wysławiamy” i ks. Mirosław podziękował wszystkim za przygotowanie i udział w uroczystości oraz wspólne uwielbienie Boga  a następnie udzielił błogosławieństwa i życzył dobrego świętowania.



Tekst i zdjęcia dzięki uprzejmości Pana Krzysztofa Kwiatkowskiego